Bir Süpürge Kapağı Bize Zihnimiz Hakkında Ne Anlatır?
Güncelleme tarihi: 11 dakika önce
Merhaba, ben Mine :)
Bu maili yazarken kahvemi yanıma aldım.
Muhtemelen sen de günün bir yerinde, kendine ayırabildiğin kısa bir ara bulup bu satırları okuyorsun. İşte ben de o kısa araya eşlik etmek istiyorum.
Keyifle uyandığım bir sabahtayım. Bugün evde temizlik olacak. Tam süpürgeyi hazırlarken fark ettim. Çöp haznesinin kapağı yoktu. Önce bahçeye baktım. Depoya baktım. Salona baktım.
Yok.
O küçücük kapak olmadan süpürge çalışmıyor. Yardımcım birazdan gelecek. Ben ise neredeyse bir saattir küçücük bir kapağın peşindeyim. Gitgide sıkıntım arttı.
Bir an geldi ve telaşlı ve gergin halimden sıkılmış olarak durmayı seçtim. Derin bir nefes aldım. Düşüncelerime gözlemci olmayı seçtim.
Kapağı bahçeye düşürdüm, oraları yıkarken sürüklendi gitti, kayboldu.
Kapağı çöpün kenarında unuttum, sonra o da çöp zannedilip atıldı.
Kapak bahçede unutuldu, kediler oyuncak sanıp oynarken kayboldu…
Fark ettim ki, olasılıkların hepsi “kayboldu, atıldı” üzerine. Durdum ve olasılıklar dünyasını hatırladım. Belki de kapağı bir yere ben koydum ve şu anda beni bekliyordur. Bu seçenek aklıma gelmemişti.
O anda şunu fark ettim. Ben kapağı aramıyordum. Sanki kaybolduğunu, bulunamayacağını ispatlamaya çalışıyordum!
Ve o anda zihnimdeki olumsuz seçenekler yerine var, mümkün, bulunmayı bekliyor seçeneklerini düşünmeye başladım.
Önce yüz kaslarım gevşedi, sonra yüzüme bir gülümseme geldi. Ardından daha önce bakıp da burada yok dediğim depo alanına girdim ve işte orda :)
Kapak beni bekliyordu.
Bir konunun içinden çıkamadığımızda, aradığımız bir şeye ulaşamadığımızda durum gözlemi konumuna geçmek ve o anda zihnimizden akan düşünceleri gözlemci konumunda izlemek ilk adımımız olsun. Eğer o düşünceler içinde ağırlık noktamız olmuyor, bulunamaz gibi bir alanı işaret ediyorsa, hemen o anda düşünce akışımızı değiştirmek çok önemli.
Düşüncelerimiz o kadar hızlı ve çoğunlukla da otomatik akıyor ki, bazen sadece durup bir nefes almak bile büyük bir fark yaratıyor. O bulutun içinden çıkıp gözlemci olmayı seçtiğimizde, yeni olasılıkları da görmeye başlıyoruz.
Bu hafta sen de zihnini suçüstü yakalamayı dene.
Bakalım senin kapağın nerede seni bekliyor :)
İnsan çoğu zaman gerçekliğin içinde sıkışmaz.
Zihninin en çok tekrar ettiği olasılığın içinde sıkışır.
Seni güzel olasılıkların karşıladığı bir hafta diliyorum.
Takipte kal, sevgiyle kal. Ve aynaya her baktığında omuzuna dokunup
“aferin, çok iyi gidiyorum” demeyi sakın unutma :)
Sevgiyle,
Mine
Bu mektuplar kişisel deneyimlerimi, öğrendiklerimi ve farkındalıklarımı paylaşmak amacıyla yazılmaktadır.
Tıbbi tanı veya tedavi amacı taşımaz ve profesyonel sağlık danışmanlığının yerine geçmez.
Girdaptan kurtulmak için:
Küçük ama güçlü bir adım Bazen ben de kendimi bir düşünce girdabının içinde buluyorum. Bir kere içine girince çıkmak da zorlaşıyor...
Bu videoda, günümüzü güçlendiren ve zayıflatan duyguları nasıl ayırabileceğimizi, basit ama gerçekten işe yarayan bir yöntemle anlatıyorum. Seninle de paylaşmak istedim.
Eğer bu bülten sana iyi geldiyse, seveceğini düşündüğün bir arkadaşına
kahve eşliğinde okuması için gönderebilirsin.
