İçindeki Eleştirmeni Sustur: Jung ve Öz-Onay Yolculuğu
Güncelleme tarihi: 1 saat önce
Merhaba, Sevgili Okuyucum :)
Bu maili yazarken kahvemi yanıma aldım.
Muhtemelen sen de günün bir yerinde, kendine ayırabildiğin kısa bir ara bulup bu satırları okuyorsun. İşte ben de o kısa araya eşlik etmek istiyorum.
Hayatım boyunca yanlış kişiden onay istemişim.
Jung der ki, insanın içinde yalnızca eleştiren bir ebeveyn değil, içsel bir bilge de vardır.
Sorun şu ki, eleştiren ebeveyn çok yüksek sesle konuşur.
Bilge ise bağırmaz.
Fısıldar.
Ben ise uzun yıllar sadece yüksek sesi duydum. Maalesef hayatımda uzunca zaman içimde beni eleştiren ve asla memnun edemediğim bir ebeveyn taşıdım.
Onu ayırt edene kadar, onu KENDİM sandım. Meğer bana ait olmayan bir sesmiş.
Nerdeyse hiçbir zaman tam bir onay vermeyeceğini ve mutlaka bir kusur bulacağını bildiğiniz birisinin önüne geçip onay almaya çalıştınız mı?
Belki bir öğretmeniniz, bir yöneticiniz, ebeveyniniz…
Ya da benim gibi bizzat kendiniz. Ben senin iyiliğin için söylüyorum maskesi takmış, hadsiz, mutsuz, kötümser bir Mine. O yüzden kandım ve söylediklerine inandım.
İçimdeki yetersizlik, daha iyisi olabilirdi, herkes benden daha iyi işte seviyelerine kadar uzanan duygularımın sorumlusunu bulmuştum. Onay almak için peşinden koştuğum, bir zamanlar içime sinsice girip benmiş gibi süper rol yapabilen “içimdeki ebeveyn” idi bu. Ve hayatıma katkısı olmadığı gibi, engeli çoktu.
Saçımı yaptırıp kendimi beğenmeye çalışsam, yüzün kırışık dedi. Mektup yazsam, yazması kolay, becerebiliyorsan konuş bakalım dedi. Aynanın karşısına geçmeye korkar oldum. Neyi beğensem, o da bir şey mi, sen burana bak diyen birinin onayını almanın mümkün olmadığını anlayana kadar savaş verdim. Çok hırpalandım.
Bir gün:
"YETER BEEEEE" diye bağırana kadar.
"SEN MEMNUN EDİLMESİ MÜMKÜN OLMAYANSIN. BEN NİYE SENİN ONAYINI DİLENİYORUM Kİ? YETER BİTTİ. ÇEKİL YOLUMDAN." Bunu dediğim ilk kez sarsılarak ağladığımı hatırlıyorum.
Uzun süre.
Sonra sessizlik oldu.
İlk kez içimde kimsenin konuşmadığı bir yer vardı.
Sanki içimden bir ben kopuyordu. Bir yanımı geride bırakıp, kalanlarla yola devam etmem gerektiğini fark etsem de o yargılayan ses olmadan nasıl yaşanacağını da o sessizlikle ne yapacağımı da bilmiyordum.
Sonra içimden minicik bir fısıltı duydum.
O seni korumaya çalışıyordu.
"Ama artık başka yollar biliyorsun”
Kendini eski alışkanlıkla hırpalamaya doğru kayacak olursan dur, nefes al ve kendine sor:
"Katkı sağlayan mı, yol kesen miyim?"
Cevabı bulduğunda kumandanın kimde olduğunu da anlarsın.
Ve gerekiyorsa sessizce geri alırsın.
Bunu duymak bana o kadar iyi geldi ki, kelimelere sığmaz.
Bazen hala kumandayı kaptırdığım oluyor. Neyse ki artık uzun sürmüyor. Hemen geri alıyorum. Onay beklemek yerine, kendimle gurur duyduğum, takdir ettiğim her bir küçük şeyi gözümün önünde resmi geçit yaptırıyorum. Ve sonuna da kocaman bir ŞÜKÜR kelimesi ekliyorum. Bütün modum değişiyor.
Senin içinde de canını yakan, tatmin edemediğin ve sen zannettiğin bir konuşanın var mı?
Ne dersin, onun elinden kumandayı alma zamanı gelmiş olabilir mi?
Takipte kal, sevgiyle kal.
Bu hafta kendine biraz daha şefkatle bak. Ve aynaya her baktığında omuzuna dokunup “aferin, çok iyi gidiyorum” demeyi sakın unutma :)
Sevgiyle,
Mine
Bu mektuplar kişisel deneyimlerimi, öğrendiklerimi ve farkındalıklarımı paylaşmak amacıyla yazılmaktadır.
Tıbbi tanı veya tedavi amacı taşımaz ve profesyonel sağlık danışmanlığının yerine geçmez.
Zihinsel ve Ruhsal Sağlığı Korumak İçin
7 Etkili Pratik 🧠✨
Bu videoda; zihinsel ve ruhsal sağlığımı korumak, günlük stresi yönetmek ve içsel dengemi sağlamak için kendi hayatımda uyguladığım pratikleri seninle paylaşıyorum.
Stresli anlarda dengede kalma tekniklerini, enerjini korumak için sınır çizme yollarını ve gün içinde zihnini dinlendiren pratik alışkanlıkları kişisel deneyimlerimle tek tek anlattım.
Sen de zihinsel dinginlik ve kişisel gelişim yolculuğunda bu adımları kendi hayatına kolayca adapte edebilirsin.💛
Eğer bu bülten sana iyi geldiyse, seveceğini düşündüğün bir arkadaşına
kahve eşliğinde okuması için gönderebilirsin.
