Ertelemenin Gerçek Sebebi: Başarısızlık mı, Görünür Olma Korkusu mu?
Güncelleme tarihi: 1 saat önce
Sevgili Okuyucum,
Bu hafta da hayata bir virgül koyup etrafa birlikte bakalım diye düşünüp, bu mektubu yazdım.
Muhtemelen sen de günün bir yerinde, kendine ayırabildiğin kısa bir ara bulup bu satırları okuyorsun. Şimdiden iyi okumalar…
Beni heyecanlandıranlar teorilerden çok insan hikayeleri olmuştur. Burada bazen benim bazen de şahit olduğum hikayelerin eşlikçisi olmanı sağlayacağım.
Bugün kendimden bir hikayem var.
YouTube ve Instagram'da yayınlanacak videolarımı çekmeye karar verdiğimde,
bunu yapmamak için her türlü bahaneyi buldum.
Birdenbire evde çekmece temizliğine giriştim. Cep telefonumdaki binlerce fotoğrafı temizlemem gerekiyordu, ona başladım. Evde ekmek yapmak çok önemliydi, kendi ekmeğimi yapmaya soyundum. Çekim yapacağım telefonu karşıma koymakta bir sorun yoktu, ancak çorap çekmecesini renklerine göre ayırmak birden daha önemli hale geliverdi.
Bir yandan da sürekli şunu düşünüyordum: "Aylardır bunu yapmaktan bahsediyorum. Neden şimdi çekmecenin önündeyim?"
Ve tabi ki böyle anlar bana “bildiğini uygulama zamanı” diye bağırır.
İşe kendime karşı dürüst olmakla başladım ve neler olup bittiği konusunu kaleme aldım. Ve çok önemli bir şey fark ettim.
Tembel olduğum için ertelemiyordum. Yeterince önemsemediğim, yeterince disiplinli olmadığım veya yeterince istemediğim için ertelemiyordum.
Beynim bir tehdit tespit ettiği için erteliyordum.
Tehdidin aslında ne olduğunu derinlemesine incelediğimde şunu fark ettim:
Başarısız olmaktan korkmuyordum,
Başarılı olmaktan ise ölesiye korkuyordum.
Bu korkunun geldiği yer ise bilinçdışı idi.
Yanlış duymadın her zaman başaramamaktan korkmayız. Bazen başarmaktan, görünür olmaktan, ortaya çıkmaktan korkarız.
Fark ettim ki ben video çekmekten değil, görünür olmaktan kaçarken kendimi çorap çekmecesinin önünde buluyormuşum. İnsanlar benim gerçekte kim olduğumu daha fazla görürlerse, düşüncelerimi duyarlarsa. Hayata bakışımı anlarlarsa eleştiriye maruz kalabilirim, beğenilmeyebilirim, inançlarımız çakışabilir diye endişelerim oluşmuş. Tüm bunlar ben adım atmaya kalktığımda kendilerini hissettirmişler.
Beynimiz atmaya çalıştığımız adımı bir tehdit gibi algıladığında, yapması gerekeni yapar. Beni o tehlikeden uzak tutmaya çalışır. Ve kendimi daha güvende hissedeceğim, daha eğlenceli şeylere karşı beni yönlendirir. O yüzden birdenbire evde ekmek yapmaya başlarım :) İstediğim kadar iradeli ya da disiplinli olsam da bu alışkanlıklarım bu sorunu çözmez.
Burada çözüm korkuyu yüzeye çıkarıp, adını koymakla başlamaktı bende öyle yaptım.
Sonra kendime şunu hatırlattım: "Ya tüm bunların tersi olursa?"
Ya izleyiciler, okuyucular ile aramda gerçek bir bağ kurulursa ve onlar dinlediklerinden fayda sağlarlarsa? Çerçevelediğim bakış açımı bu yenisi ile değiştirdiğimde, içimdeki anlamsız direnç kırılmaya başladı ve ben ilk videomun çekimini yapabildim.
BU HAFTA SEN DE KENDİNE SOR
Senin uzun zamandır ertelediğin ve kendine haksızca "ben zaten böyleyim"
dediğin o şeyle ilgili gerçek ne?
Yüzeysel olan değil, derinde gizlenen gerçeğin?
Beynin seni burada nelerden korumak istemekte?
Neler olacağını zannediyor?
Bunları netleştirdiğinde başka ne gibi olasılıkların daha olabileceğini düşün.
Kendinle konuş ve tehlikenin doğru olmadığını kendine hatırlat.
Hayat çoğu zaman bizden hızlı koşuyor.
Takipte kal, sevgiyle kal.
Ve aynaya her baktığında omuzuna dokunup
“aferin, çok iyi gidiyorum” demeyi sakın unutma :)
Sevgiyle,
Mine
Bu mektuplar kişisel deneyimlerimi, öğrendiklerimi ve farkındalıklarımı paylaşmak amacıyla yazılmaktadır.
Tıbbi tanı veya tedavi amacı taşımaz ve profesyonel sağlık danışmanlığının yerine geçmez.
Mükemmel Zamanı Beklemeyi Bıraktığım Gün: İlk YouTube Videom 🎬 Bir projeye başlarken "nasıl" sorusu yerine "neden" sorusunu sormanın, insanı kararsızlıktan kurtarıp harekete nasıl geçirdiğini birebir yaşadım.
Aylar süren ertelemelerin ve fikir yoğunluğunun ardından cesaretimi toplayıp bir yıl önce YouTube’daki ilk videomu yayınladım. ✨
Eğer bu bülten sana iyi geldiyse, seveceğini düşündüğün bir arkadaşına
kahve eşliğinde okuması için gönderebilirsin.
