Zeytin ağacından öğrendiklerim: Hasat etmek ve budamak
Merhaba, Sevgili Okuyucum :)
Bu mektubu yazarken ikinci bardak çayımı yanıma aldım. Bu çay bildiğimiz mutfak ocağında demlenmedi. Hasat yaparken, çalışanlarla beraber zeytin ağacının altında yakılan küçük bir ateşte demlendi ve toprağa yayılan yaygının üzerindeki sofrada ilk bardağı içildi.
Muhtemelen sen de günün bir yerinde, kendine ayırabildiğin kısa bir ara bulup bu satırları okuyorsun. İşte ben de o kısa araya eşlik etmek istiyorum.
Birkaç gün önce kendi küçük arazimdeydim. İşçilerle birlikte 30 zeytin ağacının zeytinlerini topladık. Aylar boyunca ağaçta büyüyen, güneşle, suyla ve toprakla beslenen zeytinler artık dallarından ayrılıyordu. Zamanı gelmişti. Topladığımız zeytinleri sıkıma götürdük ve sonunda zeytinyağına dönüştürdük.
Bir ağacın verdiği meyvenin, soframıza ulaşan yağa dönüşmesini izlemek her seferinde etkileyici gelmekte. Ben topraktan uzakta, şehrin betonları arasında doğup büyüdüm. İleri yaşlarımda ise toprağa yakınlaşma şansım oldu. Doğanın döngüsünü, her mevsimi bizzat üzerinde yaşadım. Zeytinleri toplarken bu kez aklım başka bir yere takıldı.
Bir zeytin ağacının hayatı yalnızca meyve vermekten ibaret değil.
Önce kök salıyor. Gövdesini güçlendiriyor. Yeni sürgünler veriyor. Çiçek açıyor. Çiçeklerinin bir kısmı meyveye dönüşüyor. Meyveler aylar boyunca büyüyor, olgunlaşıyor ve zamanı geldiğinde toplanıyor.
Sonra ne oluyor? Ağaç bitmiyor. Hikâyesi sona ermiyor.
Zamanı geldiğinde bazı dalları budanıyor. Ağacın içine ışık ve hava girmesi sağlanıyor. Yeni sürgünlerin gelişebilmesi, sonraki dönemde yeniden çiçek açıp meyve verebilmesi için yer açılıyor.
Bir ağacın gelişmesi yalnızca yeni şeyler üretmesine bağlı değil. Artık işlevini tamamlamış bazı dallardan da ayrılabilmesine bağlı. Bunu düşünürken insan hayatına benzetmeden edemedim.
Biz de hayatımız boyunca büyüyoruz.
Yeni şeyler öğreniyor, ilişkiler kuruyor, deneyimler biriktiriyor, hayaller geliştiriyoruz. Bazen bütün emeğimizin karşılığını aldığımız dönemler yaşıyoruz. Bir şeyler üretiyor, başarıyor, sonuçlarını topluyoruz.
Bunlar bizim hasat zamanlarımız.
Sürekli üretmek, sürekli meyve vermek
zorunda değiliz.
Bazen bir dönemin hasadını toplamak gerekiyor.
Bazen de budanmak.
Belki artık sana hizmet etmeyen bir alışkanlığı, belki yıllardır sürdürdüğün bir rolü, belki de artık içinde olmak istemediğin bir ilişki biçimini geride bırakman gerekiyor. Bazen de hayatına yeni bir şey eklemek yerine, mevcut olanların arasından bazılarını ayıklaman. Çünkü her yeni başlangıç, beraberinde yeni bir şeyler eklemeyi gerektirmiyor. Bazen yeni bir başlangıcın ilk adımı, artık taşımak istemediğin şeyleri bırakmak.
Zeytin ağacının dallarını budarken ağacın geleceğinden vazgeçmiyoruz. Tam tersine, onun yeniden büyümesi, ışık alması ve yeni meyveler verebilmesi için çalışıyoruz.
Bir de zeytin ağacının her yıl aynı miktarda meyve vermediğini geçtiğimiz yıllarda deneyimledim. Bazı yıllar daha bol ürün veriyor, bazı yıllar daha az. Çünkü ağacın büyümesiyle meyve vermesi arasında da bir denge var. Bir yılın yoğun meyve üretimi, sonraki yılın gelişimini etkileyebiliyor. Belki bizim için de böyle dönemler var.
Çok ürettiğimiz, çok çalıştığımız, çok verdiğimiz zamanlar...
Sonra biraz yavaşlamaya, kendimizi toparlamaya ve yeniden güç kazanmaya ihtiyaç duyduğumuz dönemler.
Bu dönemleri başarısızlık olarak görmek zorunda mıyız?
Belki de hayatın her döneminde aynı hızda büyümek, aynı miktarda üretmek ve aynı sonuçları almak zorunda olmadığımızı kabul etmemiz gerekiyor.
Hayat yalnızca büyümekten ve meyve vermekten ibaret değil.
Hasat etmenin de budanmanın da yeniden filizlenmenin de kendi zamanı var.
Peki sen...
Hayatının hangi mevsimindesin?
Toplaman, sahip çıkman ve değerini bilmen gereken bir hasadın mı var?
Yoksa yeniden büyüyebilmek için artık sana hizmet etmeyen bazı dalları budamanın zamanı mı geldi?
Takipte kal, sevgiyle kal.
Sabahları aynanın karşısında yüzünü yıkadıktan sonra gözlerinin içine bak ve
“Aferin gayet iyi gidiyorum ya” demeyi sakın unutma.
Sevgiyle,
Mine
Bu satırları okurken aklından neler geçti?
Belki kendi hikayenden küçük bir parça, belki de bu hafta sana iyi gelen bir düşünce...
Senden duymak beni mutlu eder.
Yeni mektuplarımın e-posta kutuna gelmesini istersen,
aşağıdaki kutucuktan abone olabilirsin.
Birebir koçluk çalışmalarımda seni dikkatle dinliyor, içinde bulunduğun durumu farklı açılardan değerlendiriyor; kendi cevaplarını bulabileceğin netliği ve ilerleyebileceğin yolu keşfetmen için profesyonel bir çalışma alanı sunuyorum.
İş hayatından kişisel sınırlarına, ilişkilerinden yaşamındaki yeni başlangıçlara kadar üzerinde çalışmak istediğin konular için birebir koçluk sürecime katılmak istersen, ön görüşme ve çalışma takvimimdeki uygunluk hakkında bilgi almak üzere minealparofficial@gmail.com adresinden bana ulaşabilirsin.
Ağaçlar Mevsimi Geldiğinde Direnmez:
Sen Neden Zorluyorsun? 🌿
Bir ağaç, mevsimi geldiğinde yapraklarını kaybetmekten korkmaz veya dallarını yanlış yöne uzattığını düşünüp kendini suçlamaz. Sadece doğanın akışına uyar ve zamanı geldiğinde yeniden filizlenir.
Peki biz neden hayatın mevsimlerine direniyoruz?
Eğer bu bülten sana iyi geldiyse, seveceğini düşündüğün bir arkadaşına
kahve eşliğinde okuması için gönderebilirsin.
Bu mektuplar kişisel deneyimlerimi, öğrendiklerimi ve farkındalıklarımı paylaşmak amacıyla yazılmaktadır.
Tıbbi tanı veya tedavi amacı taşımaz ve profesyonel sağlık danışmanlığının yerine geçmez.
